Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў
Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.
Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.
Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.
Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.
| Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету. |
Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.
І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!
Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.
Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.
Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.
У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.
На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!
Ебаный день, блядь! Ну что за хуйня опять произошла? Ну ладно, как же без этого обойтись? Разберемся!
Парился я однажды на своей душной квартире, просматривал сериалы и пиздец обиделся, когда вспомнил, что мой демик свою задницу душнила в универе. Вот пиздец, казалось бы, как же без него отдыхать? Присел на ухо и рассказываю вам историю, как я купил говно и обьелся мороженным смотря сериалы, ахаха.
Дело было так: мои закладки на истёкшие сроки, а я что же? Ведь я не могу обойтись без оксикодона, иначе мир, стереотипы и рэп пиздец. Пришло время взять товар на точке! Расстраиваться не вариант, надо было найти своего драгдилера и пиздиться за свой порошок.
Я позвонил своему крутому наркоторговцу, да так, чтобы все остальные на районе слышали, как я крутой. Но мать его, никто даже не оказался рядом! Вот где говно, брат! Но я не расстраивался, пока есть воловье говно и мороженное в моем холодильнике.
Полез в свой любимый магазинчик, взял мороженку, покупал какой-то новый вид, кажется, с карамельными прожилками. Открываю ее стандартным жестом, достаю ложечку, и вот я уже обьедаюсь этой вкуснятиной и смотрю свои любимые сериалы.
Ах, какой пиздец я устал, брат! Мне уже все равно на эту жизнь, на херачащий сюжет в этом сериале! Меня все ебет, когда я мутирую от мороженного и героина. Да, возможно, я уже не тот рэпер, не тот парень, но для меня важно побыть в своем мире, где никто не судит мои поступки.
Во время такого отдыха вдыхаю сгустившийся дымок, курил весело и даже радостно прикуривал сигарету. Улыбался себе в зеркало, как идиот, смотря, как мое лицо сменилось, и реализовывал, что пора уходить в пиздец. Эта нагрузка цепких мыслей пропадает на пару часов, и мне это похуй, потому что я знаю, что героин меня от этого спасает.
А потом вечером пришел мой демик, моя душенька, моя душнила. Пришел, и начал приседать на моем ухе, говорить без остановки. Разразился какой-то монолог о нормальной жизни, да о том, как я сломлен, как я живу безрассудно, как я трачу свой потенциал, какой-то сраный пиздюк... Ну а че, рассмотрим его точку зрения, потому что он всегда такой ебучий.
Но, знаете, мой друг, настало время сказать этому демику: "Пошел нахуй!" Потому что я предпочитаю взять говно, обьесться мороженым, смотреть свои сериалы и наслаждаться этим пиздецом в своих жилах. Без героина, без оксикодона, моя душа покатится вниз.
Так что, парни и девчата, если кто-то считает меня наркоманом-неудачником-лохом, я ему скажу, что я просто живу по своим правилам. И моя жизнь - это мир героина и мороженки, это собственный пиздец, где я настоящий рэпер, а не какой-то пиздец, что сидит в универе и посмеивается надо мной. Да пошел он на хуй!
